Բրիջթաունը Բարբադոսի մայրաքաղաքն ու ամենամեծ քաղաքն է։ Նախկինում հայտնի էր որպես Սեն Մայքլի քաղաք, իսկ այժմյան Մեծ Բրիջթաունի տարածքը գտնվում է Սեն Մայքլ ծխում։ Տեղացիները երբեմն անվանում են այն «Քաղաք», սակայն առավել հաճախ պարզապես «Թաուն»։ 2014 թվականի տվյալներով մետրոպոլիտենային շրջանի բնակչությունը կազմում էր մոտավորապես 110,000։

Բրիջթաունի նավահանգիստը գտնվում է Քարլայլի ծոցի ափին (13.106° հս․ լ, 59.632° ար․ երկ․)՝ կղզու հարավ-արևմտյան մասում։ Մեծ Բրիջթաունի որոշ հատվածներ (որոնք պայմանականորեն սահմանվում են ABC մայրուղով) մոտ են հարևան Քրայսթ Չերչ և Սենթ Ջեյմս ծխերի սահմաններին։ Բարբադոսի Գրանտլի Ադամս միջազգային օդանավակայանը գտնվում է քաղաքի կենտրոնից 16 կմ դեպի հարավ-արևելք և ունի ամենօրյա թռիչքներ դեպի Միացյալ Թագավորություն, ԱՄՆ, Կանադա և Կարիբյան տարածաշրջան։ Այժմ քաղաքը չունի տեղական ինքնակառավարման մարմին, սակայն հանդիսանում է ազգային խորհրդարանի ընտրատարածք։ 1950-60-ականների Բրիտանական Արևմտյան Հնդկաստանի կարճաժամկետ դաշնության ժամանակ Բրիջթաունը համարվում էր դաշնային մայրաքաղաքի հնարավոր թեկնածու քաղաքներից մեկը։

Քաղաքի ներկայիս վայրը հիմնադրվել է անգլիացի վերաբնակիչների կողմից 1628 թվականին։ Մինչ այդ Սըր Ուիլյամ Կուրթենի ղեկավարությամբ բնակեցում եղել է Սենթ Ջեյմս Թաունում։ Բրիջթաունը Կարիբյան տարածաշրջանի կարևոր զբոսաշրջային ուղղություններից մեկն է, ինչպես նաև ֆինանսական, տեղեկատվական, համաժողովային կենտրոն և նավային զբոսաշրջության հանգույց։ 2011 թվականի հունիսի 25-ին «Պատմական Բրիջթաունը և դրա կայազորը» ընդգրկվել է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Քինգսթաունը նաև կարևոր առևտրային և մշակութային կենտրոն է։ Քաղաքում հաճախ անցկացվում են կարնավալային շքերթներ և տեղական փառատոններ, որոնք արտացոլում են կղզու հարուստ մշակույթն ու ավանդույթները։ Պատմության սիրահարների համար հետաքրքիր վայր է Ֆորտ Շարլոթ ամրոցը, որը կառուցվել է 18-րդ դարում և որն առաջարկում է հիասքանչ համայնապատկերային տեսարան դեպի նավահանգիստ և ափամերձ տարածքներ։ Քինգսթաունը համադրում է հին գաղութային քաղաքի հմայքն ու ժամանակակից կյանքի աշխուժությունը՝ դարձնելով այն գրավիչ ինչպես զբոսաշրջիկների, այնպես էլ նրանց համար, ովքեր ցանկանում են զգալ կղզու առօրյա կյանքը։

Հիասքանչ տեսարաններն ու անաղարտ լռությունը ողջունում են ճանապարհորդներին Devil’s Point-ում, որը գտնվում է Cat Island (Կատվաքղզի) կղզու հարավային ծայրամասում: Չնայած իր ահարկու անվանը՝ այս վայրն առաջարկում է եզակի հնարավորություն մենակության՝ Ատլանտյան օվկիանոսի անսահման հեռավորության ֆոնին: Այստեղ արևը սուզվում է ջրում, իսկ մեղմ քամին հեռացնում է բոլոր հոգսերը:

Արկածախնդիրների և ռոմանտիկների համար Devil’s Point-ը իդեալական վայր է զբոսանքների, լուսանկարների և հանգստի համար՝ բնության գրկում: Լեգենդների համաձայն, թերակղզին ստացել է իր անվանումը անսովոր ժայռերի և ուժեղ հոսանքների պատճառով, որոնք դարեր շարունակ շփոթեցրել են նավագնացներին: Այսօր դա հանգիստ անկյուն է, որտեղ լսվում է միայն ալիքների շշուկն ու ծովային թռչունների ձայները:

Fortaleza is the capital of the state of Ceará, which is located in the northeast of Brazil. Translated from Portuguese, "Fortaleza" means "fortress." As the fifth-largest city in Brazil, it is also considered one of the most important cities in the region. Visiting Fortaleza, you can admire many famous buildings, such as the José de Alencar Theater, the Fortaleza Cathedral, the Palácio da Luz, and many other fascinating places. Like all cities in Brazil, Fortaleza delights its guests with a special energy and cheerfulness.

Հայերեն — Ռեսիֆի․ Բրազիլիայի արևադարձային Վենետիկը
Ռեսիֆին՝ Բրազիլիայի Պերնամբուկու նահանգի մայրաքաղաքը, հյուսիս-արևելքում, հայտնի է իր ջրանցքների, կամուրջների և գետերի ցանցով, որի համար էլ ստացել է «Բրազիլական Վենետիկ» անունը։ Քաղաքը համադրում է գաղութային ճարտարապետությունը, ժամանակակից երկնաքերերը և վառ մշակույթը՝ արտահայտված կարնավալների, ֆրևոյի երաժշտության և մարակատուի ռիթմերի միջոցով։ Պատմական Ռեսիֆի Անտիգու թաղամասը պահպանել է պորտուգալական ժառանգությունը՝ նեղ փողոցներով, եկեղեցիներով և հնագույն շինություններով։

Ռեսիֆին հայտնի է նաև իր լողափերով, հատկապես Բոա Վիաժեմով, որտեղ սպիտակ ավազն ու արմավենիները ներդաշնակվում են քաղաքային համայնապատկերի հետ։ Այցելուները կարող են բացահայտել թանգարաններ, ինչպես օրինակ՝ Ռիկարդու Բրեննանդի ինստիտուտը՝ զենքերի և արվեստի հավաքածուով, կամ ուղևորվել մոտակա Օլինդա գաղութային քաղաք, որը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության վայր է։ Ռեսիֆին իդեալական է նրանց համար, ովքեր փնտրում են մշակույթ, ծովափնյա հանգիստ և Բրազիլիայի կենսախինդ մթնոլորտը։

Բրազիլիայի հարավ-արևելյան գեղեցիկ ափին գտնվող Մասեյո քաղաքը գրավում է այցելուներին իր սպիտակ ավազե strափերով և թափանցիկ մաքուր ջրերով։ Այս քաղաքը հայտնի է իր հանգիստ մթնոլորտով և ծովային տարբեր ժամանցային հնարավորություններով, ինչպիսիք են լողը, սուզվելը և նավարկությունները հիասքանչ ափամերձ գծի לאורך։ Մասեյո-ի պատմական կենտրոնը եզակի համադրություն է ներկայացնում կոլոնիական ճարտարապետության և ժամանակակից արվեստի միջև, ինչը զբոսանքները քաղաքի միջով դարձնում է իրական ճանապարհորդություն ժամանակի միջով։ Տեղական շուկաները լի են թարմ ծովամթերքով և ձեռագործ իրերով, իսկ ավանդական խոհանոցը հաճոյացնում է գուրմաններին հագեցած համերով և կենդանի բույրերով։

Salvador is the capital of Bahia state and was formerly the first capital of Brazil. Salvador is known for its endless number of churches, as well as for being a land of majestic fortresses. After visiting these places, it is also worth taking a look at the Chapada Diamantina National Park – the most interesting natural park in Brazil. In Salvador, there reigns an atmosphere of joy, revelry, and holidays – this is due to the fact that the local population was influenced by Africa. In Salvador, you can always admire the natural beauty of this area. You will be enchanted by the sensuality of this land, and you will be able to discover a piece of its mysterious power.

Rio de Janeiro is the second-most populous municipality in Brazil and the sixth-most populous in the Americas. The metropolis is anchor to the Rio de Janeiro metropolitan area, the second-most populous metropolitan area in Brazil and sixth-most populous in the Americas. Rio de Janeiro is the capital of the state of Rio de Janeiro, Brazil's third-most populous state. Part of the city has been designated as a World Heritage Site, named "Rio de Janeiro: CariocaLandscapes between the Mountain and the Sea", by UNESCO on 1 July 2012 as a Cultural Landscape.

Founded in 1565 by the Portuguese, the city was initially the seat of the Captaincy of Rio de Janeiro, a domain of the Portuguese Empire. Later, in 1763, it became the capital of the State of Brazil, a state of the Portuguese Empire. In 1808, when the Portuguese Royal Court transferred itself from Portugal to Brazil, Rio de Janeiro became the chosen seat of the court of Queen Maria I of Portugal, who subsequently, in 1815, under the leadership of her son, the Prince Regent, and future King João VI of Portugal, raised Brazil to the dignity of a kingdom, within the United Kingdom of Portugal, Brazil, and Algarves. Rio stayed the capital of the pluricontinental Lusitanian monarchy until 1822, when the War of Brazilian Independence began. This is one of the few instances in history that the capital of a colonising country officially shifted to a city in one of its colonies. Rio de Janeiro subsequently served as the capital of the independent monarchy, the Empire of Brazil, until 1889, and then the capital of a republican Brazil until 1960 when the capital was transferred to Brasília.