Իտաժաին Բրազիլիայի հարավում՝ Սանտա Կատարինա նահանգում գտնվող առափնյա քաղաք է, որը հայտնի է իր աշխույժ նավահանգստով և զարգացած ծովային ենթակառուցվածքներով։ Իտաժաիի նավահանգիստը համարվում է երկրի կարևորագույններից մեկը՝ մսի և գյուղատնտեսական արտադրանքի արտահանման ուղղությամբ։ Քաղաքը գրավում է ոչ միայն գործարար այցելուներին, այլև զբոսաշրջիկներին՝ իր մեջ համադրելով արդյունաբերական տեսարաններն ու բնական գեղեցկությունը։ Քայլելով ափամերձ գծով՝ կարելի է տեսնել հսկա բեռնանավեր Ատլանտյան օվկիանոսի ֆոնին և համտեսել թարմ ծովամթերք տեղական ռեստորաններում։

Չնայած իր տնտեսական նշանակությանը՝ Իտաժաին առաջարկում է հանգիստ լողափեր, կանաչ զբոսայգիներ և մշակութային միջոցառումներ։ Ամենահայտնի միջոցառումներից մեկը Festa do Mare-ն է՝ նավաստիների տոն, որն ուղեկցվում է շքերթներով, համերգներով և ձկնային ուտեստներով։ Քաղաքի մոտակայքում է գտնվում Balneário Camboriú հանգստավայրը՝ Բրազիլիայի ամենահայտնի լողափային ուղղություններից մեկը։ Իտաժաին միավորում է ծովը, մշակույթը և հարավային Բրազիլիայի դինամիկ կյանքը՝ դարձնելով այն իդեալական վայր ինչպես կարճ կանգառի, այնպես էլ հանգիստ շրջայցերի համար։

Իլհաբելա — բրազիլական դրախտ բնության և արկածների սիրահարների համար

Իլհաբելան գեղատեսիլ արխիպելագ է և ինքնավար համայնք Բրազիլիայի Սան Պաուլու նահանգում, որը կազմված է հիմնական կղզուց և մի քանի փոքր կղզիներից։ Անվանումը թարգմանվում է որպես «գեղեցիկ կղզի», և այն լիովին արդարացնում է իր անունը։ Կղզու տարածքի ավելի քան 80 տոկոսը ընդգրկված է Իլհաբելայի պետական պարկի կազմում, որտեղ կան խիտ արևադարձային անտառներ, ջրվեժներ և հետիոտն արահետներ։ Այս վայրը հայտնի է նավավարների, սուզորդների և բնության խաղաղությունը փնտրողների շրջանում։

Իլհաբելան հայտնի է ոչ միայն իր ոսկեգույն ավազով լողափերով և բյուրեղյա մաքուր ջրերով, այլև եզակի հնարավորությամբ՝ դիտելու կետերի միգրացիան։ Քաղաքում հաճախ անցկացվում են առագաստանավային ռեգատներ, այդ թվում՝ միջազգային մրցումներ։ Տուրիստները կարող են այցելել գաղութային շրջանի հնագույն շինություններ և վայելել ծովափնյա ռեստորանների մթնոլորտը՝ համտեսելով թարմ ծովամթերք։ Իլհաբելան համատեղում է անաղարտ բնությունը, ակտիվ հանգիստը և դանդաղկոտ ապրելակերպը՝ դառնալով իդեալական ուղղություն տարվա ցանկացած եղանակին։

Rio de Janeiro is the second-most populous municipality in Brazil and the sixth-most populous in the Americas. The metropolis is anchor to the Rio de Janeiro metropolitan area, the second-most populous metropolitan area in Brazil and sixth-most populous in the Americas. Rio de Janeiro is the capital of the state of Rio de Janeiro, Brazil's third-most populous state. Part of the city has been designated as a World Heritage Site, named "Rio de Janeiro: CariocaLandscapes between the Mountain and the Sea", by UNESCO on 1 July 2012 as a Cultural Landscape.

Founded in 1565 by the Portuguese, the city was initially the seat of the Captaincy of Rio de Janeiro, a domain of the Portuguese Empire. Later, in 1763, it became the capital of the State of Brazil, a state of the Portuguese Empire. In 1808, when the Portuguese Royal Court transferred itself from Portugal to Brazil, Rio de Janeiro became the chosen seat of the court of Queen Maria I of Portugal, who subsequently, in 1815, under the leadership of her son, the Prince Regent, and future King João VI of Portugal, raised Brazil to the dignity of a kingdom, within the United Kingdom of Portugal, Brazil, and Algarves. Rio stayed the capital of the pluricontinental Lusitanian monarchy until 1822, when the War of Brazilian Independence began. This is one of the few instances in history that the capital of a colonising country officially shifted to a city in one of its colonies. Rio de Janeiro subsequently served as the capital of the independent monarchy, the Empire of Brazil, until 1889, and then the capital of a republican Brazil until 1960 when the capital was transferred to Brasília.

Արմասաու դուս Բուզիուսը, հաճախ պարզապես Բուզիուս անվամբ, հանգստյան քաղաք է և համայնք Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո նահանգում։ 2012 թվականին բնակչությունը կազմել է 23,463 մարդ, իսկ տարածքը՝ 69 կմ²։ Այսօր Բուզիուսը հայտնի հանգստավայր է, հատկապես բրազիլացիների և արգենտինացիների շրջանում։​

20-րդ դարի սկզբում Բուզիուսը գրեթե անհայտ ձկնորսական գյուղ էր։ Այսպես մնաց մինչև 1964 թվականը, երբ ֆրանսիացի դերասանուհի Բրիջիթ Բարդոն այցելեց Բուզիուս։ Այդ պահից սկսած, Բուզիուսը դարձավ Ռիո դե Ժանեյրոյի բարձր հասարակության սիրելի վայրը, ովքեր ցանկանում էին փախչել քաղաքի աղմուկից և վայելել թերակղզու առաջարկած ավելի քան 23 լողափերը։ Քաղաքը վերածվեց միջազգային զբոսաշրջային ուղղության։​

Այսօր թերակղզին առաջարկում է հանգստություն, անմիջական կապ բնության հետ և գեղատեսիլ տեսարաններ։ Արևմտյան ափի լողափերը ունեն հանգիստ, պարզ ջրեր, մինչդեռ արևելյան ափի լողափերը, որոնք բաց են դեպի բաց ծովը, ավելի վայրի են և գրավում են սերֆինգի և ջրային սպորտերի սիրահարներին։ Քաղաքի ամենահայտնի լողափերից են Ազեդան, Ֆերրադուրան, Ժոաո Ֆերնանդեսը և Արմասաուն։ Երեկոյան Բուզիուսի գլխավոր փողոցը՝ Ռուա դաս Պեդրասը, առաջարկում է ակտիվ գիշերային կյանք և խանութների ու ռեստորանների լայն ընտրանի։

Salvador is the capital of Bahia state and was formerly the first capital of Brazil. Salvador is known for its endless number of churches, as well as for being a land of majestic fortresses. After visiting these places, it is also worth taking a look at the Chapada Diamantina National Park – the most interesting natural park in Brazil. In Salvador, there reigns an atmosphere of joy, revelry, and holidays – this is due to the fact that the local population was influenced by Africa. In Salvador, you can always admire the natural beauty of this area. You will be enchanted by the sensuality of this land, and you will be able to discover a piece of its mysterious power.

Ատլանտյան օվկիանոսի փիրուզագույն ալիքները շրջապատում են Մինդելու ծոցը Սան Վիսենտե կղզում՝ հրավիրելով ճանապարհորդներին ներծծվել Կաբո Վերդեի երաժշտության ռիթմերով և ջերմ մթնոլորտով: Այս քաղաքը, որը հայտնի է որպես Կաբո Վերդեի մշակութային մայրաքաղաք, հմայում է իր գունավոր գաղութային շենքերով, կենդանի մորնա և կոլադեյրա երաժշտությամբ, ինչպես նաև փողոցային սրճարաններով, որտեղ կարելի է համտեսել թարմ ծովամթերք կիթառի հնչյունների ներքո:

Մինդելու-ում այցելուներին սպասում են ծովափնյա զբոսաշրջություն լեռների և նավահանգստի տեսարաններով, հարմարավետ խանութներ տեղական ձեռագործ իրերով և ավազոտ լողափեր, որտեղ մեղմ քամին բերում է օվկիանոսի բույրը: Այս քաղաքը հնարավորություն է տալիս զգալ կղզային կյանքի դանդաղ ռիթմը, ներծծվել յուրաքանչյուր անկյունում հնչող երաժշտության մեջ և տուն տանել Կաբո Վերդեի իրական հիշողություններ՝ լի ժպիտներով և ջերմ արևով:

Málaga is a municipality, capital of the Province of Málaga, in the Autonomous Community of Andalusia, Spain. With a population of 569,130 in 2015, it is the second-most populous city of Andalusia and the sixth-largest in Spain. The southernmost large city in Europe, it lies on the Costa del Sol (Coast of the Sun) of the Mediterranean, about 100 kilometres (62.14 miles) east of the Strait of Gibraltar and about 130 km (80.78 mi) north of Africa.

Málaga's history spans about 2,800 years, making it one of the oldest cities in the world. According to most scholars, it was founded about 770 BC by the Phoenicians as Malaka From the 6th century BC the city was under the hegemony of Ancient Carthage, and from 218 BC, it was ruled by the Roman Republic and then empire as Malaca (Latin). After the fall of the empire and the end of Visigothic rule, it was under Islamic rule as Mālaqah for 800 years, but in 1487, the Crown of Castille gained control after the Reconquista. The archaeological remains and monuments from the Phoenician, Roman, Arabic and Christian eras make the historic center of the city an "open museum", displaying its history of nearly 3,000 years.

This important cultural infrastructure and the artistic heritage have culminated in the nomination of Málaga as a candidate for the 2016 European Capital of Culture.

The painter and sculptor Pablo Picasso, Hebrew poet and Jewish philosopher Solomon Ibn Gabirol and the actor Antonio Banderas were born in Málaga. The magnum opus of Cuban composer Ernesto Lecuona, "Malagueña", is named after the music of this region of Spain.

The most important business sectors in Málaga are tourism, construction and technology services, but other sectors such as transportation and logistics are beginning to expand. The Andalusia Technology Park (PTA), located in Málaga, has enjoyed significant growth since its inauguration in 1992. Málaga is the main economic and financial centre of southern Spain, home of the region's largest bank, Unicaja, and the fourth-ranking city in economic activity in Spain behind Madrid, Barcelona and Valencia.

Mallorca is the largest island in the Balearic Islands, which are part of Spain and located in the Mediterranean. The native language, as on the rest of the Balearic Islands, is Catalan, which is co-official with Spanish.

The capital of the island, Palma, is also the capital of the autonomous community of the Balearic Islands. The Balearic Islands have been an autonomous region of Spain since 1983. There are two small islands off the coast of Mallorca: Cabrera (southeast of Palma) and Dragonera (west of Palma). The anthem of Mallorca is "La Balanguera".

Like the other Balearic Islands of Menorca, Ibiza and Formentera, the island is an extremely popular holiday destination, particularly for tourists from Germany and the United Kingdom. The international airport, Palma de Mallorca Airport, is one of the busiest in Spain; it was used by 28.0 million passengers in 2017, increasing every year since 2012.

The name derives from Classical Latin insula maior, "larger island". Later, in Medieval Latin, this became Maiorica, "the larger one", in comparison to Menorca, "the smaller one".

Marseille is the second-largest city of France. The main city of the historical province of Provence, it nowadays is the prefecture of the department of Bouches-du-Rhône and region of Provence-Alpes-Côte d'Azur. It is located on France's south coast near the mouth of the Rhône river. The city covers an area of 241 km2 (93 sq mi) and had a population of 852,516 in 2012. Its metropolitan area, which extends over 3,173 km2 (1,225 sq mi) is the third-largest in France after Paris and Lyon, with a population of 1,831,500 as of 2010.

 Known to the ancient Greeks and Romans as Massalia, Marseille was an important European trading centre and remains the main commercial port of the French Republic. Marseille is now France's largest city on the Mediterranean coast and the largest port for commerce, freight and cruise ships. The city was European Capital of Culture in 2013 and European Capital of Sport in 2017; it hosted matches at the 1998 World Cup and Euro 2016. It is home to Aix-Marseille University.

Genoa is the capital of the Italian region of Liguria and the sixth-largest city in Italy. In 2015, 594,733 people lived within the city's administrative limits. As of the 2011 Italian census, the Province of Genoa, which in 2015 became the Metropolitan City of Genoa, counted 855,834 resident persons. Over 1.5 million people live in the wider metropolitan area stretching along the Italian Riviera.

 Located on the Gulf of Genoa in the Ligurian Sea, Genoa has historically been one of the most important ports on the Mediterranean: it is currently the busiest in Italy and in the Mediterranean Sea and twelfth-busiest in the European Union. Genoa has been nicknamed la Superba ("the proud one") due to its glorious past and impressive landmarks. Part of the old town of Genoa was inscribed on the World Heritage List (UNESCO) in 2006 as Genoa: Le Strade Nuove and the system of the Palazzi dei Rolli. The city's rich cultural history in art, music and cuisine allowed it to become the 2004 European Capital of Culture. It is the birthplace of Christopher Columbus, Andrea Doria, Niccolò Paganini, Giuseppe Mazzini, Renzo Piano and Grimaldo Canella, founder of the House of Grimaldi, among others.

Genoa, which forms the southern corner of the Milan-Turin-Genoa industrial triangle of Northwest Italy, is one of the country's major economic centers. The city has hosted massive shipyards and steelworks since the 19th century, and its solid financial sector dates back to the Middle Ages. The Bank of Saint George, founded in 1407, is among the oldest in the world and has played an important role in the city's prosperity since the middle of the 15th century. Today a number of leading Italian companies are based in the city, including Fincantieri, Selex ES, Ansaldo Energia, Ansaldo STS, Edoardo Raffinerie Garrone, Piaggio Aerospace, Mediterranean Shipping Company and Costa Cruises.