Ամազոնի ուսումնասիրություն

Rio de Janeiro is the second-most populous municipality in Brazil and the sixth-most populous in the Americas. The metropolis is anchor to the Rio de Janeiro metropolitan area, the second-most populous metropolitan area in Brazil and sixth-most populous in the Americas. Rio de Janeiro is the capital of the state of Rio de Janeiro, Brazil's third-most populous state. Part of the city has been designated as a World Heritage Site, named "Rio de Janeiro: CariocaLandscapes between the Mountain and the Sea", by UNESCO on 1 July 2012 as a Cultural Landscape.

Founded in 1565 by the Portuguese, the city was initially the seat of the Captaincy of Rio de Janeiro, a domain of the Portuguese Empire. Later, in 1763, it became the capital of the State of Brazil, a state of the Portuguese Empire. In 1808, when the Portuguese Royal Court transferred itself from Portugal to Brazil, Rio de Janeiro became the chosen seat of the court of Queen Maria I of Portugal, who subsequently, in 1815, under the leadership of her son, the Prince Regent, and future King João VI of Portugal, raised Brazil to the dignity of a kingdom, within the United Kingdom of Portugal, Brazil, and Algarves. Rio stayed the capital of the pluricontinental Lusitanian monarchy until 1822, when the War of Brazilian Independence began. This is one of the few instances in history that the capital of a colonising country officially shifted to a city in one of its colonies. Rio de Janeiro subsequently served as the capital of the independent monarchy, the Empire of Brazil, until 1889, and then the capital of a republican Brazil until 1960 when the capital was transferred to Brasília.

Բրազիլիայի հարավ-արևելյան գեղեցիկ ափին գտնվող Մասեյո քաղաքը գրավում է այցելուներին իր սպիտակ ավազե strափերով և թափանցիկ մաքուր ջրերով։ Այս քաղաքը հայտնի է իր հանգիստ մթնոլորտով և ծովային տարբեր ժամանցային հնարավորություններով, ինչպիսիք են լողը, սուզվելը և նավարկությունները հիասքանչ ափամերձ գծի לאורך։ Մասեյո-ի պատմական կենտրոնը եզակի համադրություն է ներկայացնում կոլոնիական ճարտարապետության և ժամանակակից արվեստի միջև, ինչը զբոսանքները քաղաքի միջով դարձնում է իրական ճանապարհորդություն ժամանակի միջով։ Տեղական շուկաները լի են թարմ ծովամթերքով և ձեռագործ իրերով, իսկ ավանդական խոհանոցը հաճոյացնում է գուրմաններին հագեցած համերով և կենդանի բույրերով։

Ամազոնի դելտայի սրտում գտնվող Բոկա դե Վալերիա-ն փոքրիկ ձկնորսական գյուղ է, որտեղ ապրում է ընդամենը 75 մարդ: Այստեղ դուք կունենաք բացառիկ հնարավորություն վայելելու Ամազոնյան կյանքի հանդարտ և հիացմունք հարուցող մթնոլորտը: Շրջապատված է էկվատորյան անձրևային անտառներով և փայտե տներով, որոնք ծածկված են վզնոցի տերևներով:

Գյուղի բնակիչները պատրաստում են սիրաշարժ ձեռքի աշխատանքներ, որոնք կարող եք գնել որպես հիշատակ այս հեքիաթային վայրից: Այցելուները կզգան տեղացիների ջերմություն և խաղաղություն, վայելեն բնության անաղարտությունը և ծանոթանան Ամազոնյան կյանքի ավանդույթներին:

Ամազոնիայի սրտում, որտեղ բնությունն ու պատմությունը յուրօրինակ միություն են ստեղծում, գտնվում է Մանաուս քաղաքը՝ Ամազոնաս նահանգի մայրաքաղաքը և տարածաշրջանի ամենամեծ քաղաքը՝ ավելի քան մեկ միլիոն բնակչությամբ։ Քաղաքը հայտնի է դարձել անցած դարի կաուչուկի բումի ժամանակ, երբ 1896 թվականին կառուցվել է շքեղ օպերան, որի նյութերը Եվրոպայից են ներմուծվել՝ չնայած բարձր ծախսերին։ Դժոլանգների շրջապատում՝ երեք կողմից, Մանաուսը տարբերվում է եվրոպական քաղաքներից ստվերոտ փողոցներով, փոքր այգիներով և ավանդական կոշիկ լվացողներով։ Կենտրոնից ընդամենը տասը րոպե հեռավորության վրա կարելի է գտնել կաղնատների տանիքով տնակներ, որտեղ ապրում են տեղաբնիկ ընտանիքներ՝ առաջարկելով իրական Ամազոնիայի մթնոլորտ։

Քաղաքի բնական հրաշալիքներից է «Ջրերի հարսանիքը»։ Այստեղ սև, հանքանյութերով հարուստ Ռիո Նեգրոյի ջրերը միախառնվում են դեղնավուն Սոլիմոնես գետի ջրերի հետ՝ ստեղծելով հզոր Ամազոնա գետը։ Մոտ երկու կիլոմետր այս ջրերը հոսում են միասին, բայց չեն խառնում ջերմաստիճանի տարբերության պատճառով, ինչը պատկերի տպավորիչ բնական հրաշք է ստեղծում։ Մանաուսը համարվում է աշխարհի ամենաэкոլոգիապես մաքուր քաղաքներից մեկը և գտնվում է ընդամենը հինգ ժամ թռիչքով Ռիո դե Ժանեյրոյից՝ իդեալական սկիզբ Ամազոնիայի անտառները բացահայտելու համար։

Բնության գունեղ ավանդույթներով և գեղեցիկ բնապատկերներով շրջապատված Պարինթինս կղզու տարածաշրջանը առաջարկում է եզակի համադրություն մշակութային տոնակատարության և էկզոտիկ վայրի։ Ամեն տարի այստեղ անցկացվում է Բումբա-Մեու-Բոյ հայտնի փառատոնը, որը հազարավոր զբոսաշրջիկների է բերում ամբողջ աշխարհից՝ ցանկությամբ խորանալ տեղական լեգենդներում, երաժշտությունում և պարերում։ Շրջակայքը հարուստ է գետերով և անտառներով, որտեղ այցելուները կարող են վայելել զբոսանքներ և ծանոթանալ Ամազոնիայի հարուստ կենդանաբանական աշխարհին։

Այցը Պարինթինս հնարավորություն է բացահայտելու ոչ միայն Ամազոնիայի գեղեցիկ լանդշաֆտները, այլև բրազիլացի ժողովրդի կենդանի մշակույթը։ Փոքրիկ գյուղերը բարեհամբույր բնակիչներով, ավանդական արհեստները և խոհանոցը ստեղծում են հարմարավետության և իսկականության զգացողություն։ Այստեղ յուրաքանչյուրը կգտնի իր համար ինչ-որ մի բան՝ սկսած վառ ու աննկարագրելի բնության արկածներից մինչև անմոռանալի մշակութային տպավորություններ։

Սպիտակ ավազով լողափերը, որոնք հայտնվում և անհետանում են կախված Ամազոնի ջրի մակարդակից, Ալտեր դու Շաու-ն դարձնում են Բրազիլիայի իսկական բնության հրաշքը։ Այս վայրը, որը գտնվում է Պարա նահանգում, հաճախ կոչվում է «բրազիլական Կարիբներ»՝ իր մաքուր ջրերի, արմավենիների և փափուկ ավազի շնորհիվ։ Այստեղ են այցելում ոչ միայն լողափային հանգստի, այլև ձկնորսական գյուղի հմայքի, թարմ ձկան ուտեստների և ջունգլիների խաղաղության համար։

Ալտեր դու Շաու-ն հատկապես հայտնի է սեպտեմբերին՝ ամենամյա Սայրե փառատոնի ընթացքում, երբ տեղի են ունենում ավանդական պարեր, տարազներ և նավակների շքերթներ։ արկածների սիրահարները կարող են լողալ կանոյով ծածկված անտառներում, տեսնել վարդագույն գետային դելֆիններ կամ այցելել հին հնագիտական վայրեր։ Սա այն վայրն է, որտեղ մշակույթը, բնությունը և Ամազոնի կախարդանքը միախառնվում են անմոռանալի ճանապարհորդության մեջ։

Բրիջթաունը Բարբադոսի մայրաքաղաքն ու ամենամեծ քաղաքն է։ Նախկինում հայտնի էր որպես Սեն Մայքլի քաղաք, իսկ այժմյան Մեծ Բրիջթաունի տարածքը գտնվում է Սեն Մայքլ ծխում։ Տեղացիները երբեմն անվանում են այն «Քաղաք», սակայն առավել հաճախ պարզապես «Թաուն»։ 2014 թվականի տվյալներով մետրոպոլիտենային շրջանի բնակչությունը կազմում էր մոտավորապես 110,000։

Բրիջթաունի նավահանգիստը գտնվում է Քարլայլի ծոցի ափին (13.106° հս․ լ, 59.632° ար․ երկ․)՝ կղզու հարավ-արևմտյան մասում։ Մեծ Բրիջթաունի որոշ հատվածներ (որոնք պայմանականորեն սահմանվում են ABC մայրուղով) մոտ են հարևան Քրայսթ Չերչ և Սենթ Ջեյմս ծխերի սահմաններին։ Բարբադոսի Գրանտլի Ադամս միջազգային օդանավակայանը գտնվում է քաղաքի կենտրոնից 16 կմ դեպի հարավ-արևելք և ունի ամենօրյա թռիչքներ դեպի Միացյալ Թագավորություն, ԱՄՆ, Կանադա և Կարիբյան տարածաշրջան։ Այժմ քաղաքը չունի տեղական ինքնակառավարման մարմին, սակայն հանդիսանում է ազգային խորհրդարանի ընտրատարածք։ 1950-60-ականների Բրիտանական Արևմտյան Հնդկաստանի կարճաժամկետ դաշնության ժամանակ Բրիջթաունը համարվում էր դաշնային մայրաքաղաքի հնարավոր թեկնածու քաղաքներից մեկը։

Քաղաքի ներկայիս վայրը հիմնադրվել է անգլիացի վերաբնակիչների կողմից 1628 թվականին։ Մինչ այդ Սըր Ուիլյամ Կուրթենի ղեկավարությամբ բնակեցում եղել է Սենթ Ջեյմս Թաունում։ Բրիջթաունը Կարիբյան տարածաշրջանի կարևոր զբոսաշրջային ուղղություններից մեկն է, ինչպես նաև ֆինանսական, տեղեկատվական, համաժողովային կենտրոն և նավային զբոսաշրջության հանգույց։ 2011 թվականի հունիսի 25-ին «Պատմական Բրիջթաունը և դրա կայազորը» ընդգրկվել է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։

Պուենտ-ա-Պիտրն Գվադելուպայի ամենամեծ քաղաքն ու տնտեսական կենտրոնն է, որը գտնվում է Գրանդ-Տեր կղզում՝ Կարիբյան ծովում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում և մինչ այսօր պահպանել է գաղութային ճարտարապետության տարրեր՝ հանդիսանալով նաև տարածաշրջանի կարևոր նավահանգիստ։ Ակտիվ շուկաները, ինչպիսիք են Սեն-Անտուանի շուկան, ճանապարհորդներին հրավիրում են բացահայտելու տեղական մթնոլորտը, համտեսելու համեմունքներ, արևադարձային մրգեր և ձեռագործ իրեր։ Քաղաքի պատմական կենտրոնը նեղ փողոցներով և կրեոլական ոճի շենքերով արտացոլում է ֆրանսիական և կարիբյան մշակույթների հարուստ խառնուրդը։

Պուենտ-ա-Պիտրը նաև մեկնարկային կետ է Գվադելուպայի բնական հրաշքները ուսումնասիրելու համար։ Մոտակայքում գտնվում են Գվադելուպայի Ազգային պարկն ու Լա Սուֆրիեր հրաբուխը, որոնք գրավում են արկածասերներին։ Պատմությամբ հետաքրքրվողները կարող են այցելել ACTe Հուշահամալիրը՝ նվիրված ստրկության պատմությանը։ Մշակութային ժառանգության, կենսունակ մթնոլորտի և հարմար տեղակայման շնորհիվ Պուենտ-ա-Պիտրը շարունակում է մնալ գրավիչ ուղղություն նրանց համար, ովքեր փնտրում են իսկական կարիբյան տպավորություններ։

Miami, officially the City of Miami, is the cultural, economic and financial center of South Florida. Miami is the seat of Miami-Dade County, the most populous county in Florida. The city covers an area of about 56.6 square miles (147 km2), between the Everglades to the west and Biscayne Bay on the east; with a 2017 estimated population of 463,347, Miami is the sixth most densely populated major city in the United States. The Miami metropolitan area is home to 6.1 million people and the seventh-largest metropolitan area in the nation. Miami's metro area is the second-most populous metropolis in the southeastern United States and fourth-largest urban area in the U.S.

Miami is a major center, and a leader in finance, commerce, culture, media, entertainment, the arts, and international trade. The Miami Metropolitan Area is by far the largest urban economy in Florida and the 12th largest in the United States with a GDP of $344.9 billion as of 2017. In 2012, Miami was classified as an "Alpha−" level world city in the World Cities Study Group's inventory. In 2010, Miami ranked seventh in the United States and 33rd among global cities in terms of business activity, human capital, information exchange, cultural experience, and political engagement. In 2008, Forbes magazine ranked Miami "America's Cleanest City", for its year-round good air quality, vast green spaces, clean drinking water, clean streets, and citywide recycling programs. According to a 2009 UBS study of 73 world cities, Miami was ranked as the richest city in the United States, and the world's seventh-richest city in terms of purchasing power. Miami is nicknamed the "Capital of Latin America" and is the largest city with a Cuban-American plurality.

Greater Downtown Miami has one of the largest concentrations of international banks in the United States, and is home to many large national and international companies. The Civic Center is a major center for hospitals, research institutes, medical centers, and biotechnology industries. For more than two decades, the Port of Miami, known as the "Cruise Capital of the World", has been the number one cruise passenger port in the world. It accommodates some of the world's largest cruise ships and operations, and is the busiest port in both passenger traffic and cruise lines. Metropolitan Miami is also a major tourism hub in the southeastern U.S. for international visitors, ranking number two in the country after New York City.